Poznając gminę Lipinki, nie sposób pominąć miejsc, kóre na stałe wpisały się w lipińskie krajobrazy. Mam tu na myśli cmentarze wojenne - pozostałość po bitwie pod Gorlicami, która na początku maja 1915 przetoczyła się przez nasze okolice. Właśnie tu wojska niemieckie i austro-węgierskie przełamały umocnienia rosyjskie, otwierając sobie drogę w głąb Galicji. Ci, którzy podczas tej operacji zginęli, pochowani zostali na 4 cmentarzach: w Rozdzielu, Pagorzynie, Wójtowej i Bednarce.

Trudno wyobrazić sobie Lipinki bez budynku dworu, który od niemal stu lat stoi w centrum wsi, mocno wrastając w jej krajobraz. Dwór jest symbolem wielowiekowej historii Lipinek, które do II połowy XVIII wieku zachowywały status wsi królewskiej, aby w roku 1777 przejść w ręce prywatne, zresztą nie byle jakie, bo hr. Ewarysta Kuropatnickiego - honorowego członka Akademii Krakowskiej i Akademii Zamojskiej, geografa amatora i heraldyka, a przede wszystkim czołowego bibliofila oświecenia.

Jedną z ciekawszych budowli zachowanych w Lipinkach jest pochodzący z 1938 roku drewniany wiatrak. Jest on w całości dziełem Władysława i Stanisława Patrzyków, którzy wykonali cały mechanizm młyński, oni także skonstruowali zapadkowy dozownik zboża, zastosowali rownież zapadkowy sposób blokowania od wewnątrz skrzydeł: chodziło o to, aby wiatr nie obracał nimi bez potrzeby.

W kilkusetletniej historii Lipinek miejsc wiecznego spoczynku było sporo. Przed powstaniem parafii ludzi grzebano prawdopodobnie na wyznaczonym obszarze, który znajdował się w centrum wsi. Zdarzało się także, że podczas najazdów Tatarów i pustoszących wieś epidemii zmarłych chowano we wspólnych mogiłach w różnych miejscach. Kiedy na terenie pierwszego cmentarza na środku wsi postawiono kościół, pochówki zgodnie z panującym wtedy zwyczajem miały miejsce wokół świątyni.

Zbudowany na lewym brzegu Lipianki, na niewielkim wzniesieniu, w 1780 roku. Był to pierwszy murowany budynek mieszkalny w Lipinkach, a prawdopodobnie także w całej gminie Lipinki. Zbudowano go z piaskowca, uzyskanego z rozbiórki drugiego lipińskiego kościoła, powstałego z fundacji hr. Jana Wielopolskiego w 1624 roku. Przyczyną rozbiórki kościoła było pękanie ścian i zapadanie się gruntu, a także kiepska jakość budulca.

Ochotnicza Straż Pożarna w Lipinkach utworzona została na przełomie 1924 - 1925 r. W 1934 r. wybudowano drewnianą remizę krytą dachówką. Służyła ona strażakom około 45 lat. Budynek ten za zgodą władz gminnych i Zarządu OSP w 1978 r. rozebrano i przewieziono do Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Inicjatorem umieszczenia remizy w skansenie byli druhowie Stanisław Wójcik i Tadeusz Pyznar.